Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


Σεβάσμια παράδοση του Γένους των Ελλήνων, υπαγόρευσε τη θέσπιση της 21ης Νοεμβρίου, ημέρας καθιερωμένης από αιώνων προς ευλαβική μνήμη των Εισοδίων της Θεοτόκου, ως ημέρας εορτασμού και τιμής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδος.
Από αιώνων ελληνικά χείλη ψάλλουν "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια" με απεύθυνση προς τη Θεοτόκο. Και σήμερα, ημέρα της 21ης Νοεμβρίου, εξαίρονται οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας.
Ο μαχητής - υπερασπιστής της Πόλης, ο αγωνιστής – απελευθερωτής του ΄21  και ο πολεμιστής – ήρωας του ΄40,  είχε πάντα σύντροφό του το όραμα  της Θεοτόκου, από το οποίο αντλούσε υπερφυσική δύναμη και κουράγιο στην αντιμετώπιση των πολυπληθέστερων  εχθρών του.
Συμβαίνει από την αρχαιότητα, η πολιτική κοινωνία ως πηγή προμήθειας και θαλπωρής για τον άνθρωπο, να μην έχει πανανθρώπινη συγκρότηση ούτε πανυδρόγεια έκταση, αλλά οι άνθρωποί της να είναι ορισμένοι και το έδαφός της περιορισμένο. Και, ό,τι χειρότερο συμβαίνει επίσης από την αρχαιότητα, κάθε συγκεκριμένη πολιτική κοινωνία, χορηγική προστασίας και αρωγής στους ανθρώπους της, να υπέχει τον κίνδυνο επιδρομής ανθρώπων ξένων
είτε για λεηλάτηση των αγαθών της, είτε για κατάληψη του εδάφους της και υποδούλωση, αν μη εξόντωση, των ανθρώπων της.
Ο "εξωτερικός" αυτός κίνδυνος της πολιτικής κοινωνίας δημιούργησε την ανάγκη να οργανωθεί η άμυνά της, ιδιαίτερα με τη στράτευση των ανθρώπων της. Η βίωση λοιπόν του "εξωτερικού" αυτού κινδύνου και τα σύνδρομά της συναισθήματα ομοπάθειας ή και ομοπραξίας συνέβαλαν έντονα στην σύλληψη της ιδέας της πατρίδος, ως οιονεί άγιας ιστορικής οντότητας, υπαρκτής υπεράνω των λογικά πολύτιμων λειτουργιών της συγκεκριμένης πολιτικής κοινωνίας και του από αιώνων συνυφασμένου με αυτήν εδάφους και των διαδοχικών γενεών ανθρώπων ενταγμένων σ' αυτήν.
 Σύστοιχα βλαστάνει στις συνειδήσεις και μεταφυτεύεται από γενεά σε γενεά το συναίσθημα του πατριωτισμού, το οποίο αποτελεί τον ηθικό πνεύμονα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδος από συστάσεώς των.
Κληροδοτημένη από τους αρχαίους Έλληνες είναι η έκφραση της κύριας αποστολής των :
  • Με τρείς λέξεις του Ομήρου "αμύνεσθαι περί πάτρης" και
  • Με τους στίχους του Αισχύλου "ω παίδες Ελλήνων ίτε ελευθερούτε πατρίδα".
Ανατρέχοντας στα βάθη της ιστορίας του έθνους μας, θα διαπιστώσουμε ότι η πολεμική  Αρετή των Ελλήνων, ήταν και είναι συνυφασμένη  με την εμφάνιση  της Ελληνικής φυλής.
Ο Θεοί του Ολύμπου Δίας, Αθηνά και Άρης, οι ήρωες Περσέας, Ηρακλής και Θησέας, ανήκουν  μεν στους  μυθικούς  χρόνους  της ιστορίας μας, αποτελούν δε αψευδείς μάρτυρες  της πολεμικής  Αρετής και τόλμης των Ελλήνων.
Οι Αθηναίοι πολέμησαν στο Μαραθώνα κατά τον Περσών, όχι μόνο για την Αθήνα, αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα και ο Αισχύλος ζήτησε να γραφεί στον τάφο του το επίγραμμα “...η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μου ήταν η συμμετοχή μου στον αγώνα αυτό...” .
Οι τριακόσιοι του Λεωνίδα, πρόμαχοι της ελευθερίας και της τιμής των Ελλήνων, αγωνισθέντες για τον πολιτισμό και την  ελευθερία των ελεύθερα  σκεπτόμενων ανθρώπων, μας άφησαν την γνωστή σε όλους μας ιστορική παρακαταθήκη :
“ Ω ξειν αγγέλειν  Λακεδαιμονίοις
ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθώμενοι”
Στη Σαλαμίνα συντρίφθηκαν οριστικά τα όνειρα των τότε επίδοξων κατακτητών της Ελλάδας.
Ο Μακεδόνας Φίλιππος με τις Μακεδονικές φάλαγγες, ανέδειξε την εφευρετικότητα, την πολεμική τέχνη και το ακαταμάχητο των Ελλήνων εκείνης  της εποχής.
Ακολουθεί ο γιος του Αλέξανδρος, ο οποίος οριοθετεί μια νέα παγκόσμια εποχή. Αξιοποιώντας τον Ελληνικό πολιτισμό και την αρετή του Έλληνα μαχητή, επηρέασε βαθιά την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, η οποία δικαιολογημένα τον ονόμασε Μέγα.
Το Ελληνικό πνεύμα υπέταξε τον Ρωμαίο κατακτητή, και γέννησε την Ελληνοχριστιανική Βυζαντινή Αυτοκρατορία που άλλαξε τη μορφή του τότε κόσμου.
Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, μαχόμενος στις επάλξεις του κάστρου της Βασιλεύουσας, γενναίος στρατιώτης, έπεσε για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την εθνική αξιοπρέπεια του Ελληνο-χριστιανισμού.
Ακολούθησε σκλαβιά  τετρακοσίων χρόνων, κατά την οποία αν και «Όλα τα΄ σκιαζε η φοβέρα  και τα πλάκωνε  η σκλαβιά», το γένος μας δεν υποτάχθηκε  ποτέ. Έχοντας για στρατό  του τους Αρματολούς  και τους Κλέφτες, οργάνωνε συχνά μικρά  ή μεγάλα  απελευθερωτικά κινήματα, μέχρι που έφθασε η ημέρα της παλιγγενεσίας  του Ελληνικού Έθνους για την οποία «ο Θεός είχε βάλει την υπογραφή του».
Ο Κωνσταντής Κανάρης λίγο πριν πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα είπε στον εαυτό του : «....και τώρα  Κωνσταντή,  ήρθε η ώρα να  πεθάνεις για την πατρίδα....».
Ο Παύλος  Μελάς  με τους υπόλοιπους Μακεδονομάχους και με εθελοντές  από όλη  την Ελλάδα  συγκρότησαν ανταρτικά   σώματα  και έσωσαν τη Μακεδονία μας από τους Νεότουρκους και τους Κομιτατζήδες.
Η λαμπρή συμβολή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τοποθέτησε τον Έλληνα μαχητή επικεφαλής στην ατελείωτη παρέλαση των ηρώων του παγκοσμίου πολέμου, σαν το  πιο γνήσιο  παιδί  της Ελευθερίας.
Στην Μικρασιατική Εκστρατεία, Ο Ελληνικός Στρατός αποβιβάστηκε στην γη της Ιωνίας με σκοπό να προστατέψει τον Ελληνικό και τον υπόλοιπο  Χριστιανικό  πληθυσμό. Οι νίκες του Ελληνικού Στρατού  ήταν αξιοθαύμαστες και οι ξένοι ανταποκριτές της εποχής ανέφεραν : «...αυτοί  οι στρατιώτες αντέχουν  σε κακουχίες  που δεν θα μπορούσε  κανένας  άλλος  στρατός στον κόσμο να αντέξει...».
Ακολούθησε η ναζιστική και φασιστική λαίλαπα στην οποία ενώ όλα τα ισχυρά κράτη της Ευρώπης παρέδιδαν τα όπλα τους το ένα μετά το άλλο, η μικρή Ελλάδα των τιτάνων και των γιγάντων, των Σαλαμινομάχων και των Μακεδονομάχων είχε την αρετή και την τόλμη να βροντοφωνάξει για άλλη μια  φορά το γνωστό “ΟΧΙ”, γράφοντας νέες σελίδες δόξης και ηρωισμού στα βουνά και τους αιθέρες της Ηπείρου και της Μακεδονίας και στα νερά του Ιονίου.
Είναι γνωστές οι εκδηλώσεις θαυμασμού  των Γερμανών που παραδέχθηκαν ότι «...απ΄ όλους τους αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με άφταστο ηρωισμό  και αυταπάρνηση...”, των Ρώσων που αναγνώρισαν ότι «...Χάρη σε σας ΄Έλληνες κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε, γι αυτό ως Ρώσοι, ως λαός  και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε..” και των Άγγλων που δια στόματος του Ουίνστον Τσώρτσιλ δήλωσαν «...του λοιπού  θα λέμε ότι, οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες...”.
Οι πολεμιστές του «ΟΧΙ», άνδρες και γυναίκες, όταν οργάνωναν τις αντιστασιακές ομάδες για να διώξουν τον νέο κατακτητή, είχαν στο νου τους το επιτάφιο λόγο του Περικλή, τον οποίο εκφώνησε το χειμώνα του 431 π.Χ., κατά την ταφή των πεσόντων στον Πελοποννησιακό πόλεμο και ο οποίος έλεγε :
«...Αυτούς λοιπόν που έπεσαν στον πόλεμο έχοντες εσείς για παράδειγμα και πιστεύοντας ότι η ευτυχία στηρίζεται στην ελευθερία, η δε ελευθερία στην γενναιότητα, μην αποφεύγετε τους κινδύνους του πολέμου".
Και  η ελευθερία ήρθε. Η Ελληνική  σημαία  κυμάτισε και πάλι  στην Ακρόπολη.
Στην εποχή μας οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πέρα από την κύρια αποστολή των, δραστηριοποιούνται με επιτυχία και στο πεδίο της ειρηνικής αγαθοποιίας.
Με ικανοποίηση διαπιστώνομε την άψογη και ευεργετική δράση των, στην εκπλήρωση ανθρωπιστικής αποστολής ειρηνοποιού, κατά παραγγελία διεθνών Οργανισμών, σε διάφορες ταραγμένες χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
Άξιες να εξαρθούν επίσης είναι οι επιδόσεις των σε κοινωφελή έργα, όπως η θετικότατη συμβολή μονάδων τους για την αντιμετώπιση θεομηνιών και άλλων εκτάκτων καταστάσεων, η με ποικίλους τρόπους σωστική συνδρομή τους προς τις υγειονομικές υπηρεσίες της χώρας και η παροχή εξυπηρετήσεων για την κάλυψη αναγκών σε ακριτικές και δυσπρόσιτες περιοχές, για αναφέρω μερικά από αυτά.
Το πολλαπλό αυτό ειρηνικό έργο είναι αναμφίβολα ηθικός τίτλος των Ενόπλων μας Δυνάμεων.
Ας μη λησμονούμε ότι, παρά την οικουμενικά υπέρτατη ανάγκη της ειρήνης στην εποχή μας, εξαιτίας και της συγκυρίας των διεθνών σχέσεων, η γεωπολιτική θέση της Ελλάδος επιβάλλει την αδιάπτωτη ετοιμότητα προς αποτελεσματική άμυνα και ότι πιθανότατα η επάρκεια της αμυντικής ετοιμότητας θα γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική.
Οι άξιοι της ελευθερίας λαοί, πρέπει να είναι αταλάντευτα προσηλωμένοι στον δίκαιο αγώνα για την ιστορική τους επιβίωση, όποιες και αν είναι οι αντίξοες περιστάσεις.
Η ώρα επιβάλλει ευλαβικό λογισμό προς τους αναρίθμητους ανώνυμους και επώνυμους, που με τη θυσία της ζωής των καθαγίασαν τους αγώνες των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας. Τους αξιολάτρευτους αυτούς βλαστούς που έχασαν πρόωρα τη συμμετοχή στο εξαίσιο θαύμα της ζωής για να σώσουν την ελευθερία και την ύπαρξη της Ελλάδος μας.
Σήμερα οι Ένοπλες Δυνάμεις μας πρέπει να αποτελούν δύναμη αποτροπής στην περιοχή μας. Δύναμη αποτροπής σημαίνει ότι ο επίδοξος εχθρός μας θα πρέπει να αισθάνεται ότι θα υποστεί τέτοιες απώλειες αν μας επιτεθεί, ώστε το αναμενόμενο όφελος του να είναι μηδαμινό.
Με την ώρα της θέσπισης της Ελληνικής ΑΟΖ να πλησιάζει, η δομή των ΕΔ μας δεν πρέπει να εξυπηρετεί ερασιτεχνικούς οικονομικούς στόχους ανίδεων ΥΕΘΑ, αλλά στόχους αποτροπής εχθρικών ορέξεων και ο νοών νοήτω.
Τιμή και δόξα στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Μεγάλη η Χάρη Της Προστάτιδάς των Υπερμάχου Στρατηγού.

Αντώνιος Λ. Βασιλείου
Υποστράτηγος (εα) - Πολιτικός Μηχανικός
τ. Στρατιωτικός Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών
M.Sc. Επιχειρησιακός Ερευνητής
ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου