Πριν από έξι δεκαετίες, ηγέτες και έθνη της κεντρικής Ευρώπης, ταλαιπωρημένοι από παγκόσμιους πολέμους και με όνειρα συνεργασίας και ισότητας χάραξαν μια κοινή πορεία. Συνεταιρίστηκαν επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη μιας αναπτυσσόμενης κοινωνίας και οικονομίας, υπέρ των πολιτών, υπέρ των δημοκρατικών θεσμών, υπέρ της ειρήνης. Στο δρόμο προστέθηκαν κι άλλες χώρες, κι άλλες γλώσσες, κι άλλες παραδόσεις.
Στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνεισέφεραν όλοι ανεξαρτήτως οι συμμετέχοντες σε αυτό. Από τους ιδεολόγους που το ίδρυσαν, τους θεσμούς που είναι οι βασικοί πυλώνες της ανάπτυξής του, το πνεύμα ισοτιμίας και αλληλεξάρτησης και τελικά το ίδιο το νόημα ενός μεγάλου και πρωτοποριακού συνεταιρισμού.
Εμπλουτίστηκε το πείραμα και έγινε φόβητρο για τους δανειστές-νικητές του β’ παγκοσμίου πολέμου. Το πολέμησαν υπόγεια, το πολέμησαν και φανερά και πρωτίστως δόλια. Τα αποτελέσματα αυτής της δολιοφθοράς τα βλέπουμε σήμερα. Συνεχόμενα και ανόητα λάθη ηγεσιών και μια γραφειοκρατική και κουτοπόνηρη διάθεση στη λειτουργία των θεσμών έφεραν τον ευρωπαϊκό συνεταιρισμό στο δρόμο χωρίς επιστροφή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου