Στη συζήτηση που έγινε χθες, στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, για το σ/ν: «Ποινική προστασία του περιβάλλοντος - Πλαίσιο παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων» στο πλαίσιο εναρμόνισης των Οδηγιών 2008/98 και 2008/99, παρενέβη ως εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας ο Σταύρος Καλογιάννης, ο οποίος στην τοποθέτησή του ανέφερε:
«Θα κάνω αρχικώς μια γενική αναφορά στην ενσωμάτωση της Οδηγίας για τα απόβλητα για να πω ότι είχα την ιδιαίτερη τιμή να μετέχω στα Συμβούλια Υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ, όταν συζητούσαμε τη συγκεκριμένη Οδηγία. Η χώρα μας είχε συμβάλει ουσιαστικά στην διαμόρφωση της συγκεκριμένης Οδηγίας με διατάξεις, οι οποίες έχουν περιληφθεί στο τελικό κείμενο και ενσωματώνονται σήμερα.
Για παράδειγμα, το άρθρο 21 της Οδηγίας, το οποίο ενσωματώνεται ως άρθρο 31 του σχεδίου νόμου και αναφέρεται στα απόβλητα ορυκτελαίων, αποτελεί δική μας πρόταση. Είχαμε επιτύχει, παρά τη σφοδρή αντίδραση και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ισχυρών κρατών όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, να διατηρήσουμε το δικαίωμα να δίνουμε προτεραιότητα στην αναγέννηση των ορυκτελαίων, δηλαδή, να διατηρούμε την εθνική μας νομοθεσία.
Το άρθρο 11 της Οδηγίας, το οποίο μεταφέρεται ως άρθρο 27 του σχεδίου νόμου, θέτει συγκεκριμένους στόχους και υποχρεώσεις συλλογής και ανακύκλωσης για χαρτί, μέταλλο, γυαλί, πλαστικό.
Επίσης, το άρθρο 23 της Οδηγίας που αφορά την έκδοση των αδειών και ενσωματώνεται ως άρθρο 36 του σχεδίου νόμου, με το οποίο για πρώτη φορά η διάταξη προέβλεπε ρητώς, ότι η άδεια αποβλήτων μπορεί να αποτελέσει ενιαία άδεια με άλλες αδειοδοτήσεις, όπως είναι η Απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων.
Όλα αυτά δεν τα λέω για να ευλογήσω τα γένια μου, αλλά για να ευλογήσω τη δουλειά που είχε γίνει στο Υπουργείο ΥΠΕΧΩΔΕ την πενταετία 2004 – 2009. Μακάρι η
δουλειά αυτή να συνεχιστεί και σε επίπεδο Ευρωπαϊκών Συμβουλίων και σε εθνικό επίπεδο.Επιτρέψτε μου όμως να έχω σοβαρές επιφυλάξεις και μπορώ να αναφέρω δύο διατάξεις του ΥΠΕΚΑ που, κατά την άποψή μου, είναι εξαιρετικά βλαπτικές για το περιβάλλον, προέρχονται δε από ένα «αυτόνομο» Υπουργείο Περιβάλλοντος:
-Η πρώτη είναι η δυνατότητα αλλαγής χρήσης της γης υψηλής παραγωγικότητας προκειμένου να εγκαθίστανται φωτοβολταϊκά συστήματα, με μεγάλες επιπτώσεις για το περιβάλλον και για τη γη υψηλής παραγωγικότητας.
-Η δεύτερη είναι η απίστευτη καθυστέρηση του Υπουργείου Περιβάλλοντος να προχωρήσει τα Ρυθμιστικά σχέδια όλων των μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας, τα οποία, παράλληλα, είναι και προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος.
Εμείς είχαμε την ευκαιρία να δείξουμε την ευαισθησία μας για το περιβάλλον στην πράξη, γιατί πολλές φορές ακούω συναδέλφους – δεν τους κατακρίνω – οι οποίοι με στεντόρια φωνή διαμαρτύρονται για ορισμένα θέματα, επιχειρώντας να μονοπωλήσουν περιβαλλοντικές θέσεις.
Με το άρθρο 49 του σ/ν, διορθώνεται ένα λάθος, που αφορούσε την υποχρέωση εκπόνησης τοπογραφικού διαγράμματος για αυθαίρετα σε εντός σχεδίου περιοχής, το οποίο δεν θα έπρεπε να είχε γίνει. Εδώ τίθεται θέμα σοβαρότητας στη νομοθέτηση. Δεν είναι δυνατόν να περνάνε με τέτοια ευκολία διατάξεις και στο αμέσως επόμενο νομοσχέδιο να τις παίρνουμε πίσω. Βεβαίως, θα πρέπει το Υπουργείο να διορθώσει και το θέμα για τα αδόμητα οικόπεδα.
Με το άρθρο 50 του σ/ν επανέρχεται το θέμα των αυθαιρέτων. Ας συγκεντρώσει επιτέλους το Υπουργείο όλα τα θέματα που αφορούν τα αυθαίρετα κτίρια, ας τα μελετήσει σε βάθος και στη συνέχεια να φέρει μια ολοκληρωμένη ρύθμιση. Δεν είναι δυνατόν τα τελευταία 3-4 νομοσχέδια που έχουμε συζητήσει να περιλαμβάνουν και ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα.
Επίσης στο ίδιο άρθρο, η πρόβλεψη να μην καταβάλει το Δημόσιο πρόστιμο για τα δικά του αυθαίρετα κτίρια είναι απαράδεκτο. Δεν θα έπρεπε το Δημόσιο να έχει αυθαίρετα κτίρια.
Σχετικά με τα άρθρα 52 και 56 που αφορούν θέματα ενέργειας επαναλαμβάνω την άποψή μου, ότι τα 15 MW για τα μικρά υδροηλεκτρικά έργα είναι ένας αυθαίρετος ορισμός.
Σε ό,τι αφορά τα Τζουμέρκα πρέπει να πω ότι τις ευαισθησίες μας για το περιβάλλον και για τον τόπο μας τις δείξαμε και πάλι στην πράξη.
Υπενθυμίζω ότι επί των ημερών μας στο ΥΠΕΧΩΔΕ εκπονήθηκε ειδική περιβαλλοντική μελέτη και θεσμοθετήσαμε το Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, που κάλυπτε όχι μόνο τη συγκεκριμένη περιοχή Natura, αλλά ευρύτερη περιοχή σε 3 Νομούς και 2 Περιφέρειες (Ηπείρου – Θεσσαλίας), μετά από εξαντλητική διαβούλευση. Ουδείς ήταν τότε υπέρ του Πάρκου.
«Μάτωσε» η ψυχή μου για να προχωρήσει το Προεδρικό Διάταγμα και προχώρησε. Σήμερα, εκ των υστέρων, ακούω πολλές φωνές που λένε «ευτυχώς υπάρχει το Πάρκο ...». Μάλιστα κάναμε υπέρβαση στην ειδική περιβαλλοντική μελέτη. Αφού είχε λήξει όλη η διαβούλευση και αφού πήγε το Σχέδιο ΠΔ στο Συμβούλιο της Επικρατείας και το συζητήσαμε, επεκτείναμε την περιοχή προστασίας συμπεριλαμβάνοντας και τη γέφυρα της Πλάκας, καθώς εκτιμούσαμε ότι είναι ένα μοναδικό μνημείο. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Σήμερα, όμως, σε αυτό το Πάρκο έχει εγκαταλειφθεί τελείως ο Φορέας Διαχείρισής του. Επί 2,5 χρόνια προσπαθώ και εγώ και ο Πρόεδρος του Φορέα να πείσουμε το Υπουργείο Περιβάλλοντος να εγκρίνει το τεχνικό δελτίο, για να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί ο Φορέας. Τίποτα απολύτως δεν έχει γίνει. Τι περιμένει άραγε το Υπουργείο;
Στο άρθρο 57 του σ/ν με το οποίο τροποποιούνται δεκάδες Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου με νόμο, έχω σοβαρή επιφύλαξη. Αναγνωρίζω ότι υπάρχουν παλιές Ζώνες, παλιά Προεδρικά Διατάγματα, τα οποία όντως χρειάζονται επικαιροποίηση. Ενδεχομένως, έργα τα οποία θέλουμε να προωθήσουμε, όπως είναι οι μονάδες αφαλάτωσης σε νησιά ή οι σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων, να μην υπήρχαν ως χρήσεις πριν από 20 χρόνια, όταν δημιουργήθηκαν οι ΖΟΕ. Όμως, ΖΟΕ έχουμε σε όλη την Ελλάδα.
Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα που ανέφερα προηγουμένως: Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου έχουμε και στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων. Πώς επιχειρούμε να την επικαιροποιήσουμε; Με το νόμιμο τρόπο, δηλαδή με ένα νέο Προεδρικό Διάταγμα, με το Ρυθμιστικό σχέδιο.
Κύριε Υπουργέ, προχωρήστε επιτέλους το Ρυθμιστικό, για να λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου