Η έξοδος της χώρας από την οικονομική και αναπτυξιακή ύφεση προϋποθέτει την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει σε όλους τους τομείς.
Ο τουρισμός μπορεί να αποτελέσει το βασικό μοχλό κίνησης της πραγματικής οικονομίας, ενισχύοντάς την άμεσα και αποδοτικά, εάν και εφόσον ληφθούν οι κατάλληλες πρωτοβουλίες και εφαρμοστούν καινοτόμες πολιτικές προβολής και προώθησης του τουριστικού μας προϊόντος.
Μέχρι σήμερα, όμως, αντί να λαμβάνονται τα ενδεδειγμένα μέτρα, διαπιστώνεται έλλειμμα σε κάθε σχετικό τομέα ανάπτυξης του τουρισμού. Αντί για μέτρα στήριξης, ακολουθείται τακτική απαξίωσης κάθε πτυχής της τουριστικής βιομηχανίας.
Ο «στρατηγικός σχεδιασμός» ο οποίος εφαρμόζεται, στηρίζεται στα λουκέτα, στη συρρίκνωση, στην οικονομική αφαίμαξη των επιχειρηματιών, στην ελάττωση των θέσεων εργασίας και στην εξαθλίωση των εργαζομένων.
Είναι μια πολιτική ελλειμματική σε όραμα, σε ιδέες, σε πρωτοβουλίες, σε πρωτοτυπία.
Παράλληλα, συνεχίζεται η υποβάθμιση των υπηρεσιών του Εθνικού Οργανισμού Τουρισμού. Με διαδικασίες χωρίς αιτιολογική βάση, κλείνουν το ένα γραφείο μετά το άλλο στην Ελλάδα



















