Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές στην Ευρώπη εξελίσσονται γεγονότα που θα αλλάξουν εντελώς την εικόνα της. Το πιο σημαντικό είναι η κατάσταση στην οποία περιέρχεται η Ιταλία.
Σήμερα το πρωί το spread του ιταλικού ομολόγου προσέγγιζε τις πεντακόσιες μονάδες βάσης με την Ιταλία να δανείζεται με επιτόκιο περίπου 6,75%.
Δεδομένου μάλιστα ότι το ιταλικό δημόσιο χρέος ανέρχεται κατά προσέγγιση στα 1,3 τρισεκατομμύρια ευρώ, η όλη κατάσταση θυμίζει βραδυφλεγή βόμβα στα τελευταία δευτερόλεπτα πριν την έκρηξη.
Μετά θα ακολουθήσει και η Ισπανία. Αν αυτά τα σενάρια επαληθευτούν θα έχουμε δύο από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ε.Ε. και της ευρωζώνης στο κατώφλι της χρεωκοπίας.
Οι δύο αυτές οικονομίες είναι πρακτικά αδύνατο να μπουν σε μηχανισμό στήριξης ανάλογο με αυτόν της Ελλάδας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα χρειαστούν πολλά χρήματα για να διασωθούν.
Εκτός και αν η Ευρώπη ανακαλύψει το περίφημο «δέντρο που βγάζει λεφτά» (ή με οικονομικούς όρους «κόψει χρήμα»), μία διαφορετική κατανομή των διαθέσιμων χρημάτων θα είναι απαραίτητη, προκειμένου να βοηθηθούν οικονομίες που επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομική σταθερότητα πολύ περισσότερο απ’ όσο η δική μας.
Αυτό φαίνεται να μην το έχουμε καταλάβει στην Ελλάδα. Μόλις, όμως, το φυτίλι της ιταλικής βόμβας τελειώσει, το ωστικό κύμα θα επηρεάσει και τη δική μας κατάσταση.
Οι χειρισμοί της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια μας έχουν φέρει σε σημείο, όπου τα χρήματα του μηχανισμού στήριξης είναι απαραίτητα για την επιβίωση της ελληνικής οικονομίας.
Το να συζητάμε σήμερα για ο, τιδήποτε άλλο εκτός από το μάρμαρο (όπου μάρμαρο η ρευστότητα της νέας δανειακής σύμβασης) είναι μία αφόρητη πολυτέλεια.
Η σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη δείχνει ότι πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Τα λεφτά έπρεπε να τα είχαμε πάρει χθες. Γιατί αύριο μπορεί να μην υπάρχουν.
*Ο Γιώργος Παπανικολάου είναι ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρόεδρος ΟΝΝΕΔ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου