Δεν θα παραδοξολογήσω, αλλά ό,τι κι αν λένε μερικοί τα πράγματα αρχίζουν και πάνε καλά στη ΝΔ. Γιατί πάνε καλά; Επειδή εν όψει εκλογών, οι οποίες ως γνωστόν λειτουργούν ως μηχάνημα ακτινοβολίας και τους αποκαλύπτουν όλους, τελείωσε επιτέλους αυτή η πολιτική και ιδεολογική αποτελμάτωση που ΦΑΙΝΟΤΑΝ να επικρατεί στην Συγγρού και τον κομματικό μηχανισμό τους τελευταίους μήνες. Και ξέσπασε και δημοσίως η ιδεολογική διαπάλη που μαίνεται στο κόμμα από το Νοέμβριο του 2009
Επειδή όλα αυτά που ακούτε και διαβάζετε για “συγκρούσεις” και “καβγάδες” στην Συγγρού δεν αποτελούν παρά μια άλλη εκδήλωση αυτού που βλέπουμε να συμβαίνει κι εδώ στα σχόλια του antinews: Της αγωνίας όλων για το μέλλον αυτής της παράταξης τώρα που γκρεμίζονται όλα, της αναπόφευκτης πάλης με το παλιό από την οποία θα γεννηθεί το νέο. Αλλά αυτό είναι πολιτική υγεία. Δεν είναι ιδεολογική και πολιτική αποτελμάτωση και σήψη που παρατηρούμε σε άλλους.
Δυστυχώς τα ΜΜΕ και ο Τύπος δεν μπορούν να το αντιληφθούν αυτό ή να το εκφράσουν, είτε επειδή δεν διαθέτουν τα πολιτικά και ιδεολογικά εργαλεία, είτε επειδή άλλες είναι οι βουλές και οι προθέσεις τους
Παράδειγμα: Αν εγώ εργαζόμουν σε εφημερίδα και έγραφα για την χθεσινή συγκέντρωση στο Αιγάλεω δύο πράγματα θα αναδείκνυα:
Πρώτον ότι ο Σαμαράς μίλησε όσο μπορούσε λιγότερο για τη ΝΔ. Αντιθέτως υπερθεμάτισε την ευρωπαϊκή κληρονομία του Κωνσταντίνου Καραμανλή και έδειξε με όλους τους τρόπους ότι είναι αποφασισμένος να τα αλλάξει όλα. Άλλωστε, δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Η “ΝΔ” δεν “πουλάει”. Μόνο το brand name “Σαμαράς”.
Δεύτερον, επιτέθηκε στην διαπλοκή και στους ξένους και ντόπιους προστάτες του δημόσιου βίου τονίζοντας ότι αυτοί δεν θέλουν την αυτοδυναμία της ΝΔ.
Τρίτον, στις θέσεις των “επισήμων” δεν ήταν χθες βουλευτές, ούτε γραμματείς και φαρισαίοι. Ήταν μόνο νεολαίοι. Μια άκρως συμβολική κίνηση με την οποία ο Σαμαράς στέλνει το εξής μήνυμα στην βάση: “Εγώ είμαι υποχρεωμένος να τηρήσω ισορροπίες στις εκλογικές λίστες. Η βάση όμως πρέπει να ψηφίσει μόνο τους άξιους”
Και φυσικά θα ασκούσα κριτική: Όπως, για παράδειγμα, στο γεγονός ότι η συγκέντρωση έπρεπε να είναι ανοικτή και στην κεντρική πλατεία του Αιγάλεω που θα γέμιζε. Και για το ότι ο Σαμαράς πρέπει να ξεπεράσει επιτέλους τον συντηρητισμό που επιδεικνύει στο θέμα αυτό και να αποκτήσει έναν … image maker. Δεν βγαίνουν όλα στην τηλεόραση, χωρίς την κατάλληλη σκηνοθεσία. Για “εικόνα” μιλάμε και όχι μόνο για πολιτικό λόγο.
Τι βλέπουμε όμως στα σημερινά δημοσιεύματα των καθεστωτικών εφημερίδων για τη ΝΔ και τον Σαμαρά; “Αποκλειστικά” ρεπορτάζ με επιθέσεις σε συγκεκριμένα πρόσωπα και φαβοριτισμό για άλλα, αναλύσεις της ΝΔ που αναπαράγουν αυτά που λένε οι διάφοροι “Λούληδες” επί χρόνια και μια πλήρη αδυναμία κατανόησης όσων συμβαίνουν, για να το πω κομψά κι ευγενικά.
Βλέπουμε επίσης μια εμμονή θα την έλεγα εναντίον του Γιώργου Μουρούτη, αναπληρωτή εκπροσώπου της ΝΔ και στενού συνεργάτη του προέδρου της. Η οποία, όλως τυχαίως ασφαλώς, εκδηλώνεται την στιγμή που η ΝΔ αρχίζει και ανεβαίνει επικοινωνιακά.
Η επίθεση στον Μουρούτη είναι συνέχεια προηγούμενων επιθέσεων στο επιτελείο Σαμαρά ο στόχος των οποίων είναι προφανής: η αποδόμησή του. Γι αυτό κρίνω σκόπιμο να γράψω μερικά λόγια:
Παρά τα όσα γράφοντα κατά καιρούς μια είναι η διαχρονική στενή ομάδα συνεργατών του Σαμαρά: Κώστας Μπούρας, Χρύσανθος Λαζαρίδης, Δημήτρης Σταμάτης, Γιώργος Μουρούτης, στους οποίους προστέθηκαν μετά το 2009 ο Ανδρέας Λυκουρέντζος, ο Γιάννης Μιχελάκης ο Γιώργος Χαρβαλιάς και ο Κώστας Τασούλας.
Δεν έχουν όλοι τις ίδιες απόψεις και έτσι πρέπει να είναι.
Ο Κώστας Μπούρας θα του πει “κάνε αυτό” ο Σαμαράς και θα κάνει ακριβώς αυτό. Ούτε πέντε παρακάτω, ούτε πέντε παραπάνω. Σπανίως θα πει την γνώμη του (και μόνο στον Σαμαρά) και ακόμα σπανιότερα θα τον δείτε να εμφανισθεί δημοσίως.
Ο Λαζαρίδης είναι ο …Λαζαρίδης. Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τις καταπληκτικές ομιλίες του Σαμαρά και με τον οποίο εγώ τουλάχιστον έχω κάνει χιλιάδες καυγάδες τα προηγούμενα …τριάντα χρόνια – και θα κάνω άλλους τόσους σε αυτά που έρχονται, …το υπόσχομαι. Αλλά ένα πράγμα δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς σε αυτόν: Την εντιμότητά του και την μεγάλη του συμβολή στην διαμόρφωση ενός σύγχρονου πατριωτικού πολιτικού λόγου στην Κεντροδεξιά παράταξη.
Ο Δημήτρης Σταμάτης είναι ο άνθρωπος των κρίσεων. Μπορεί να καίγεται ο τόπος, αλλά αυτός θα είναι πάντα ψύχραιμος και θα πει πάντα την φωνή της κοινής λογικής, του “μέσου” πολίτη. Καλός γνώστης της εσωκομματικής γεωγραφίας της ΝΔ.
Τον Γιάννη Μιχελάκη τον γνώρισα αφού ανέλαβε εκπρόσωπος της ΝΔ. Και στα τόσο χρόνια που κάνω πολιτικό ρεπορτάζ μπορώ να πω ότι είναι ο μόνος εκπρόσωπος της ΝΔ που δεν έχει προσωπική πολιτική ατζέντα. Κι αυτό τα λέει όλα, πέρα από τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές του που τις διαπιστώνουμε όλοι καθημερινά.
Για τον Γιώργο Χαρβαλιά δεν θα πω τίποτα επειδή είναι φίλος και το γεγονός ότι είναι τακτικός αρθογράφος του antinews δείχνει την εκτίμηση που του έχουμε.
Όποιος νομίζει ότι όλοι αυτοί συμφωνούν μεταξύ τους, κάνει μεγάλο λάθος. Και έτσι πρέπει να είναι. Κοινά χαρακτηριστικά όλων είναι η εντιμότητα, η πίστη στην πατρίδα και η αφοσίωση στον Σαμαρά. Από εκεί και πέρα εξαντλητική καθημερινή συζήτηση και σύνθεση. Επειδή το επιτελείο ενός αρχηγού δημοκρατικού κόμματος δεν πρέπει να εκφράζεται μονοκούκι, ούτε να είναι μονολιθικό. Πρέπει να εκφράζει αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία και την πολιτική και να έχει όσο το δυνατόν ποιό πλούσιο προβληματισμό. Την τελική σύνθεση θα την κάνει ο Σαμαράς κι έτσι γίνεται πάντα. Τους ακούει όλους και τελικά αποφασίζει.
Και θα πω και κάτι άλλο που το ξέρει καλά ο … Δαναός – και όχι μόνον αυτός. Την σημασία του κινητού τηλεφώνου του Σαμαρά ως εργαλείου πολιτικής επικοινωνίας. Είναι αδιανόητος για κάθε συνηθισμένο πολιτικό ο αριθμός των απλών πολιτών με τους οποίους μιλά τακτικά ο Σαμαράς και τους ακούει πριν διαμορφώσει άποψη για κάθε θέμα.
Και θα κλείσω με την συνεχιζόμενη επίθεση στον Γιώργο Μουρούτη και το επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ.
Γιατί τον κατηγορούν; Επειδή βγαίνει επιθετικά μπροστά, επειδή ρίχνει βάρος στο διαδίκτυο και όχι στα συμβατικά και διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης και επειδή επιτίθεται στους “Ανεξάρτητους”.
Το περίεργο θα ήταν όμως να τον χειροκροτούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ γι αυτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου